LATİF ÜNAL

Türkiye’nin kağıt üzerinde “demokratik bir hukuk devleti” değil, gerçekten öyle olmasını istiyorsak, seçilmiş iktidarların “sanal” değil, “gerçek” iktidarlar olmasından yanaysak, yapılacak iş çok karmaşık değil.
Zor olabilir ama karmaşık değil.
1.      “İç tehdit” ve “iç düşman” kavramına son. Bir ülkenin vatandaşı ya da vatandaşları, “tehdit” de, “düşman” da olamazlar. Ne olabilirler? “Suçlu” olabilirler. Yasaların suç saydığı fiilleri işlemiş olurlar, ona karşı ne yapılacağı da yine yasalarda belirlenmiş olur. Demokratik hukuk devleti demek budur.
2.      Hiçbir demokratik hukuk devleti, “Milli Güvenlik Siyaset Belgesi” ya da “Kırmızı Kitap” adı verilen, yasal dayanağı bulunmayan, gizli belgelerle yönetilemez. Ülkenin en yüksek organı olan TBMM’nin bilgisi ve denetimi dışında hiçbir belge, altında hükümetin imzası alınmış bile olsa yasal da olamaz, geçerli de olamaz. “Kırmızı Kitap”a son.
3.      TSK İç Hizmetler Yönetmeliği ve hele onun bilmem kaçıncı maddesi yasaların ve Anayasa’nın üzerinde, -herhangi bir dönemdeki komutanların yorumuna tabi biçimde- olamaz.
4.      Demokratik hukuk devletinde, Genelkurmay Başkanı’nın Milli Savunma Bakanı’na bağlı olmamasını bırakın, Başbakan’a bile bağlı olmaksızın, sadece “sorumlu” olduğu bir düzen olamaz.
5.      Demokratik hukuk devletlerinde, Türkiye’deki gibi EMASYA protokolü, İller Kanunu, Olağanüstü Hal Yönetmeliği vs. gibi sivil otoritenin otoritesini ortadan kaldıracak cinsten içeriklere sahip metinler olamaz.

CENGİZ ÇANDAR

CHP doneminin Basbakani Recep PEKER,
“Inkilap, bir sosyal  bunyeden geri, egri, fena, eski, haksiz ve zararli ne kadar sey varsa;
bunlari yerinden sokup, onlarin yerine ileriyi, dogruyu, yeniyi  ve faydaliyi koymaktir” diyordu.
Tam bir subjektiflik kokan, dusunce disiplininden mahrum bir aciklama.
Neden subjektif ? Sebebi su:
Neyin geri ve ileri,
Neyin fena ve iyi,
Neyin zararli ve faydali olduguna kim veya kimler karar verecek?
MARX bile hem genel, hem de ozel bir devrim tercihini “bilimsel” hale getirmeye calisti.
Basarmadi ama yinede cozumu gokten zenbille indirmek yerine, birer bilim olan tarih ve ekonomi icinde aradi.
Tek yanilgisi, tarih ve ekonomi  yasalarini gecmisle ilgili genellemelerle sinirli tutmayip, gelecege de uygulamaya calismasinda ve insanligin belirli bir yone gitmesini kacinilmaz saymasinda yatiyordu.
Recep PEKER ve onun gibilerinin, daha dogrusu Ittihad ve Terakki zihniyetinin ve onun ikinci neslinin yaptigi  ise;
“Biz yaptik, oldu” mantigidir.
Eger onlar gibi dusunmez, yasamaz ve onlarin dusuncelerinden farkli bir ileri surersen, en bastan karsi devrimci  ve gerici damgasini yersin.
Onun icin bazi kisiler gazete koselerinde yazip, TV’lere cikip, muhafazakar gelismeyi mutlak bir yanlis ve suc gibi konusuyor, yersiz endiselerle herkesi sucluyor ve toplumsal korku pompaliyorlar.
Size ne?
Dogru sadece sizin bildiginiz mi?
Guzel sadece sizin  yasadiginiz mi?
Faydali sadece sizin yaptiginiz mi?
Turk toplumu icin problem ne gericilik, ne muhafazakarliktir.
Asil problem, bu gibi hosgorusuz, dusunceye saygi anlayisindan mahrum dayatmaci zihniyettir.
Ve onlar bugun yillardir olusturduklari  tek tarafli bu korkunc  yapinin yikilmasindan korkuyorlar.

Halil BERKTAY
Taraf Gazetesi 24/01/2009

Dergi hur tefekkurun kalesi ve bir zekalar toplulugunun eseridir.
En genc dusunceler, dergilerde kanat cirpar.
Dergiler, bir neslin vasiyetnamesidir, daha dogrusu mesajidir.
Dergiler, bir sehrin ic sokaklari gibi mahrem ve samimidirler.
Ve devrin cehresini makyajsiz olarak dergilerde bulursunuz.
Ama onlar muzeden cok bir antikaci dukkani gibi ihmal edilmis ve derbederdirler.
Bu acidan kapanan her dergi, kaybedilen bir savas, bir hezimet veya bir intihardir.
Kitap ise; gelecege yollanan bir mektup gibidir.
Kitap, sizinle beraber yasar, sizinle beraber buyur.
Kitap, cok defa tek insanin eseri, tek dusuncenin yankisidir.
Her kitap. kapilari herkese ve ilk gelene acilmayan tilsimli bir saraydir.
Kitaplar acilari, aliskanliklari ve zilletleriyle.
Varoslari, gecekondulari ve luks semtleriyle,
Metropol sehirlere benzerler.
Kalbi vardir kitaplarin.
Onlar sirtina basip ikbale tirmanacagin birer basamak degildir.
Kitaplarin kahrini cekecek ve hizmetinde bulunacaksin.
Senelerce hicbir sey beklemeden,
Diz cokup emirlerini dinleyeceksin.
Kaya homurdanir, mermer gulumser,
Ama konusan yalniz Kitap’tir.
Ve her kitapta kendimizi okuruz.
Cemil  MERIC