TEFEKKÜRDE DENGE
Tefekkur, surekli ve derince bir dusunce icerisinde bulunmaktir.
Sohbet ederken zamani kirletmemeli ve sozu evirip cevirip tefekkur meselelerine getirmelidir.
Kur’an-i Kerim’de bir defa bile olsun pasif akildan bahsedilmez, gecmise degil, genis zamana dikkat cekilir.
Bu acidan hep engin dusuncelerin arkasinda olmali, kalbin zumrut tepelerinde gezmeli ve tefekkur vadilerinde kosmalidir.
Ic tefekkur saglam bir zemine oturdugu takdirde,ancak o zaman dis tefekkur iyi degerlendirilebilir.
Yani sindirim sistemi musait olan koyunun,disaridan aldigi seyleri sindirip,sut haline getirdigi gibi.
Ic tefekkur iki yonludur;
1)Insanin kalbi ve ruhi hayati,hisleri ve duygulari ile olan tefekkur.
2)Insanin kendisini makro alemin bir parcasi sayarak, disaridan gelecek bilgileri ozumsemesiyle gerceklesen tefekkur.
Ayrica insan, Isyan ahlakinin bir yanini sathilige, tekduzelige karsi kullanmali ve biraz kurcalayici olmali.
M.Fethullah GULEN
SON YORUMLAR