SAHILDEKI SOKAK LAMBASI
Sahil yolunu aydinlatan ve altindaki bank’a gelip oturan nice sevdalilara sirdaslik ve arkadaslik yapan bir sokak lambasini dusunuyorum.
Yillar ve mevsimler boyu nice insanlar gelip gecse ve nice olaylar gorsede; bir an bile olsa gorevini unutmayan bir sokak lambasini.
Gun oldu kimileri kalemlerle govdesine ismini yazdi ve kimileri bicaklarla kalp resimleri kazidi.
Ne yaman dalgalar onu sarsti ve islatti.
Zaman zaman yikilma ve kuflenme tehlikeleri atlatsa da; asla yikilmadi ve kuflenmedi.
Ara sira gelip kuflenmesin diye boya ve cila yapsalarda; simdiki boyalar onun ilk boyandigi boya kadar kaliteli olmadigi icin bir turlu ayar tutturamadilar.
Zamanla sahilden uzaklasti ve denizle arasina mesafeler girdi. Cunku sahil molozlar, kayalar ve taslarla dolduruldu.
Ve copler, plastik siseler, bos bidon ve tenekelerden dolayi kirlenen sahilden de pis kokular gelmeye basladi.
Ama onun dili olmadigi icin sesini duyuramadi ve yapilanlarin yanlis oldugunu kimselere anlatamadi.
Ve hala sevgi ifadeleriyle govdesini cizselerde, cizdikleri o kalemleri kirip denize atsalarda; herseye ragmen o, kendisine yaslanip hayaller kuran asiklari aydinlatmaya devam ediyor, sevgilerine ortak oluyor, anilarini ve sirlarini mukaddes bir emanet gibi yureginde sakliyor.
Bazen yagmur yagiyor. Ona carpip gozyasi haline gelen damlalar govdesinden asagi suzulurken, daha yolun basindaki gencler baslarini kaldirip onun agladigini bile gormuyor ve kendi romantik dunyalarinda toz pembe hayallerle yasiyorlar.
Onlar ufuklara bakip guzel hayaller kurarken, o, cevresi taslarla doldurulup denizden uzaklastirilmis haline, kuflenmeye terkedilen govdesine, kirletilen cevreye ve yikilan hayallerine agliyor, agliyor ve agliyor.
Latif UNAL
SON YORUMLAR