www.latifunal.com

Mutluluk, mutsuzlugu yenmek icin mucadele etmektir.

Mutlu olmadan mutsuzlugu yenmek mumkun olmadigina gore, oncelikle bir dusman gibi olan mutsuzlugu tanimak gerekir.
Zira onu tanimadan yenmek mumkun degildir.

Dusmani tanimak icin ise; kendini taniman gerekir.

Neye sahip oldugunu bilmezsen, neye ihtiyacin oldugunu da bilemezsin.

Insanin elindekiler onun sahip oldugu seyler, olmayanlarda onun ihtiyaclari degildir.

Insan oyle bir varliktir ki; ona verilen en kiymetli seyleri hemen unutur.

Sahip oldugu seyleri ve ona bunlari vereni de unutur.

Ve bu unutkanliginin farkina varamadan, baska seylerde istemeye baslar.

Iste mutsuzluk budur ve boyle baslar.

Onun icin sahip olunan seyleri unutmamak icin, devamli hatirlamak gerekir.

Sahip olunan seyler icin tesekkur etmek ise; en buyuk hatirlamadir.

Cunku yaradan kullarini, O’nu hatirlasinlar ve O’na tesekkur etsinler diye yaratmis.

Eger insan bunlari yaparsa; mutlulugun resmini kendisi cizer.

Mutlu insanin cizdigi resimde agac ve agacin meyveleri vardir.

Mutsuz insanin cizdigi resimde ise; ot, cali ve diken vardir.
Gordukce ona batar ve onu rahatsiz eder.     

Dengeleri gozeterek is yapan adamlar, sistemi KAOS’un yonetmesinden

ve belirsizlikten hoslanirlar.

Kaos ise; nereden geldigi ve nereye gidecegi belli olmayan bir sele benzer.

Ve sel, onune kattigi herkesi alip goturur.

Karsiliksiz sevmek , Annelik ve Baba’liktir.

Anne-baba’nin sahip oldugu tek sey ise; Sevgi’dir.

Onlar ancak onu verebilirler.

Sevilip sevilmedigini anlamak isteyen evlat, sevgiyi sekillendirmek, gormek ve eliyle tutmak ister.

Cevresinden etkilenen insanlar, cevrelerini hakli yahut haksiz cikarirlar.

Eger ortada bir suc varsa; asla uzerlerine almazlar.

Ve netice de hakli ve haksizi kendileri tayin ederler.

Eger “bunun adil olup olmadigi tartisilir” denirse; maalesef gercek su ki;

Canimizi yakmanin bir suru yolunu bulmusuz.

Ama en cok sevgi yoluyla yakiyoruz canimizi.

Bazen bizi sevmeyen biri yuzunden,

Bazen bizi terk eden biri yuzunden,

Bazen de bizi bir turlu birakmayan biri yuzunden hep aci cekiyoruz.

Paulo COELHO

Gurbete cikan adam.
Gurbet bazen insanin odasi, bazen kendisi ve bazen de cevresi.
Sen nereye ve hangi gurbete gidiyorsun?

Kendini bir irmagin sularina birakan kayik hangi okyanusa acilacagini bilirmi?

Ayrica kayigi irmaga salan kendi iradesi mi zaten?

Oyun yazilmis.

Sen ise; cikarildigin sahnede kulagina fisildanan kelimeleri tekrarlamaya ve manalandirmaya calisiyorsun.

Gorevin, ezelden beri devam eden bir oyunda senden bekleneni, kizmadan ve sevinmeden yapip gocmek.

Cemil MERIC

Tarih boyunca cok defa kisiler ve toplumlar, kendilerinden olmayan veya kendilerinden olupta aynen kendileri gibi dusunmeyen kisileri kabullenmekte zorlanmislardir.
Eger icinde yasadigin toplumda herkes gibi dusunmuyor ve her dusunceyi oldugu gibi kabul etmeyip sorguluyorsan, veya kendi bilgin, tecruben, karekter yapin ve inandigin dogrular cercevesinde bazi farkli davranislar sergiliyorsan; senin icin tehlike canlari calmaya baslamis demektir.
Artik boyle bir durumda yerin dibine batirilmaya, dislanmaya ve herkesin nazarinda gozden dusurulmeye hazir olmalisin.
Cunku artik sen onlarin gozunde potansiyel bir tehlikesin demektir.
Eger tam tersi davranip, kayitsiz sartsiz herseyi oldugu gibi kabul ediyorsan; o zamanda senden iyisi yoktur.
Bu durumda da el ustunde tutulmaya, parlatilmaya, yukseltilmeye ve olmayan meziyetlerinle baskalarina lanse edilmeye namzetsin demektir.

Latif UNAL

Yere sağlam basarım, HAKİM’le işim olmaz
Az yer, az uyurum, HEKİM’le işim olmaz.

K.ALKIŞ