www.latifunal.com

Hayatımızda birçok kez hayallerimizin yıkıldığına ve ideallerimizin yok olduğuna şahit oluruz.
Böyle olsa bile hiçbir zaman hayallerimizden ve ideallerimizden vazgeçmemek gerekir.
Vazgeçersek ruhumuz ölür ve beynimiz enerjisini kaybeder.
Çünkü hayaller ruhumuzun ve idealler de beynimizin gıdasıdır.
Insan gençken, yani hayallerinin ve ideallerinin çok canlı olduğu zamanlarda cesur ve idealisttir, ama henuz hayalleri ve idealleri uğruna nasıl mücadele edileceğini bilmiyordur.
Zaman ilerleyince öğrenir ama o zaman da mücadeleye girecek gücü ve enerjiyi kendisinde bulamaz.
Bazen bulsa bile, o enerjiyi kullanacak firsat ve ortam bulamaz.
Hele çevresindeki dostlarının hayallerinin bittiğini ve ideallerinin söndüğünü görünce hayal kırıklıkları yaşar.
O yüzden kendisine yönelir, kendisiyle mücadele eder ve kendisinin en kötu düşmanı olup çıkar.
Çevresinde gerçek dostlar ve hayırhah insanlar bulamazsa sayet; o zamanda yalnızlık onun için en huzurlu ortam haline gelir.
Ve yalnız kaldığını hissettiği andan itibaren, kendi hayallerinin sönmesi ve ideallerinin yok olmasi tehlikesiyle karsi karsiya kalir..
Bu durumda insan, hayallerinin sönmemesi ve ideallerinin yok olmaması için;
Yüregini özgür bırakıp, kalbinin sesini dinlemeli,  
Gönlünü sevgiyle doldurmalı,
Yaşıyor olmanın ne kadar güzel bir şey
Ve iradenin ne büyük bir nimet olduğunu düşünmeli,
Canını sıkan sorunların ortamından fikren ve fiziken uzaklaşmalı,
Kisacasi bulunduğu ortam ve pozisyonu degiştirerek kalbini ve ruhunu rahatlatmalıdır.
Çünkü insanlar çoğu zaman olayları kaderin akışına bırakmakta
Ve yanlış bir değerlendirmeyle “kaderim buymuş” diyerek mevcut durumu kabüllenmek zorunda kalmaktadırlar.
Halbuki insan göstereceği her çabanın da kaderin bir cilvesi olduğunu düşünmeli,
Kendisini rahatsız eden her şeye karşı iradesiyle, bilinçli ve hassas bir şekilde mücadele etmelidir.
Çünki hayatımizda bir seçim yapmamızı gerektiren birçok sorunlar
Ve bu sorunlar karşısında verilmesi gereken kararlar vardır.

Cok defa insanlari kendi inancimiza inandirmaya, dunyayi bizim gordugumuz gibi gormelerini saglamaya calisiriz.
Bizim inancimiza ne kadar cok insan inanirsa; sanki inandigimiz seyin  dogrulugunun o kadar kesinlesecegini saniriz.
Ama isin asli oyle degil!

Ornegin: Bir dugun toreni.
Baba kizini evlendirme umudunun, kiz evlenme dileginin ve damad da hayallerinin gerceklesmesini kutluyor.

Guzel bir sey bu, cunku hayallerinin gercek oldugunu herkese gostermek istiyorlar.

Kimseyi bir seye inandirmak icin duzenlenmis bir solen degil.

Tum yildizlari bir araya getirebilecek hic bir din yok; olsaydi, evren koskocaman, bombos bir alana donusur, varlik nedenini yitirirdi.

Paulo COELHO

Vakit veda ve ayrilik vakti.
Ve butun ayriliklar hayatin bir cilvesi ve aci bir gercegi.
Yurudugun bir yol varsa eğer, her turlu inis ve cikislardan sonra elbet birgun bitiyor.
Ve akşam olmuşsa sayet; güneş gözlüğünü çıkarmadan yurumenin de sana hic bir faydasi yok..
Evet simdi yeniden bir yolculuga cikiyor ve her seye yeniden basliyorum.
Bu cok kolay alinmis bir karar degil ve yanilmis da olabilirim.
Eger yanildiysam sayet; rahmeti engin Rabb’imin beni affedecegini umid ederim.
Duygularima gelince:
Icimde bir burukluk, ama vicdani bir huzur var.
Simdi kendimi bir kus kadar hafif hissediyor ve yolculuga kaldigim yerden yeniden basliyorum.
Bunun cok kolay olmadiginin farkindayim ama; baska carem olmadigini da biliyorum.
Allah[cc] utandirmasin ve beni bilen, samimiyetime inananlarda dualarini esirgemesin! 

Latif UNAL